Rachunki z roku 1868. Rok 3 (Kraszewski Józef Ignacy)

• Strona główna

(Strona 501) " i nauczyciel Lyceum we Francyi; zmarł w La Rochelle nagle d. 27. Grudnia 1867. Ogłoszono spadek po nim 12, 000 wynoszący. W r. 1830. kończył nauki we Lwowie gdy go zachwyciło to powstanie, rzuciwszy je, poszedł służyć z bronią w ręku...."

(Strona 502) " i tu życia dokonał, żałowany powszechnie. Pogrzeb odznaczał się licznym orszakiem towarzyszów i. urzędników, a miejscowe dzienniki oddały mu cześć należną. Nad grobem jego miał piękną, mowę, inspektor akademii p. Surrault...."

(Strona 503) " 1824. do szkoły podchorążych. Następnie umieszczonym był w pułku gwardji strzelców konnych, którym dowodził stryj jego jenerał Kurnatowski postąpiwszy na podporucznika został adjutantem przy jenerale i na tym stopniu znalazło go..."

(Strona 504) " Idziemy tymczasem w Augustowskie do Szczuczyna, gdzie dalszych rozkazów czekać mamy. Będziemy awangardą." Nie poszli jednak dalej tym razem nad mil kilka za Warszawę, jak dodaje w przypisku. W Styczniu szwadron Kurnatowskiego stał w..."

(Strona 505) " " "Od kilkunastu dni, pisze dalej, jesteśmy w ruchu wielkim, gdyż dywizja do której nasz pułk należy, pod Krukowieckim jener. jest w awangardzie. Robiemy zatem okropne ruchy, to w prawo, to w lewo, to naprzód, to w tył, dla rekognoskowania..."

(Strona 506) " temu, gdy stanęliśmy we wsi gdzie był dobry kowal, przemówiłem do moich żołnierzy, jak zwykle przed rozkwaterowaniem. Mówiłem im że pewno wiedzą o tem, iż kto ma pałasz szlifowany pardonu od wroga nie dostanie, lecz że ja posyłam..."

(Strona 507) " pięć baterji czyli czterdzieści dział, przez więcej niż dwie godziny. Stare wojaki mówili że w podobnym ogniu nie byli. Podemną konia zabito, obiedwie nogi zadnie kula armatnia urwała, trzech ludzi i cztery konie z mojego plutonu..."

(Strona 508) " z chwili czasu donoszę wam o naszem zwycięztwie. Dotychczas narobiliśmy 12, 000 jeńca i do 30 armat zabraliśmy. "Wojsko nieprzyjacielskie ucieka w zajokropniejszym nieładzie, zostawiając broń i bagaże. Ciągle ruszamy naprzód, stojemy..."

(Strona 509) " Gdy tak połowę boru uszedłem, na czele łańcucha mego w borze, z którego jeden żołnierz drugiego nie widział, tylko na oślep szedł, mój poczciwy koń razem zatrzymuje się i popędzany nie chce postępywać. — Dziwi mnie to, lecz..."

(Strona 510) " zrobiliśmy byli maleńki odwrót, aby za sobą Moskali pociągnąć, z nader dla nich korzystnej pozycji, po naszemu wpaść na nich i odnieść nowe zwycięstwo. Wróg jednak spodziewał się tego, i tylko przez parę mil ścigał nas, przyczem..."

(Strona 511) " Przetrwaliśmy okropne bójki, jak się doczytasz z pism publicznych, dwa razy pod Nurem, pod Nadborem, Łazami i najokropniejsze pod Ostrołęką, w której ostatniej z mego plutonu siedem koni straciłem. Pułk nasz poczciwy, który nosi numer..."

(Strona 512) " Płońskiem i Raciążem, z małemi skutkami lecz Bóg łaskaw że nas jeszcze szczęśliwie wyprowadził. Stojemy teraz pod Sochaczewem, tam Moskali, gdy zechcą oczekiwać będziemy, gdy niepójdziemy dalej i starać się będziemy topić ich w..."

(Strona 513) " dnia 29. Paźdz. pisze do ojca z synowską pokorą dziecięcia posłusznego: "Jako syn posłuszny winien jestem dobremu ojcu wyjawić myśl moją, względem dalszego mojego postępowania na tym marnym świecie i prosić o ojcowską radę...."

(Strona 514) " Lutego pod Wawrem, w szarży na piechotę gdzie dwa szwadzony z pułku strzelców konnych gwardji, rozbiły dwa kare-bataljony Moskali. Znajdował się następnie w kilku bitwach a mianowicie w walnej bitwie 25, Lutego na polach Grochowa. W..."

(Strona 515) " Najmniejszy promyk nadziei, najciche powołanie do czynu budziło starego żołnierza do szeregów. Od r. 1844. brał ciągły udział w zachodach przygotowawczych, które w początkach 1846. tak straszliwą, wywołały zemstę trzech rządów...."

(Strona 516) " długim czasie wywiązała się orężna walka. Apollinary w stopniu rotmistrza kawalerji był w oddziale Garczyńskiego, stojącego w Nowem Mieście nad Wartą." "W dniu bitwy pod Miłosławiem ściągnjęte zostały tam wszystkie siły..."

(Strona 517) " Śliczne to miejsce swojem położeniem wśród jezior, wzgórz i wyniosłych drzew, Apollinary ukochał nad inne, a tem milszem był dlań pobyt tutaj, że z włościanami od lat dziecinnych łączył go węzeł wzajemnego przywiązania...."

(Strona 518) " w Orzeszkowie w grobie familijnym. Cmentarz Orzeszkowski jest dziś miejscem wiecznego spoczynku dla tych kilkunastu polskich rodzin co wyznają naukę Kalwina w Poznańskiem; jedynem też gdzie przy obrzędach pogrzebowych nabożeństwo odbywa..."

(Strona 519) " Służył tu w stopniu porucznika. W roku 1863. jako żołnierz służył pod Langiewiczem, w potyczce pod Grochowiskami d. 18. Marca, pięć razy pchnięty bagnetami rzucony był za umarłego na pobojowisku. Odzyskawszy przytomność dowlókł..."

(Strona 520) " zmarł tam z suchot, dnia 15. Września 1866. roku. (Roczn. T. H. L.)   *** *** *** Łatowski Eugeni (Dobromysł) Łada, zmarły we Lwowie dnia 4. Kwietnia w wieku lat 61. Urodzony w Różance w Galicji, wychowany w Rzeszowie, w r. 1830...."

(Strona 521) "   *** *** *** Leo Leopold August, Dr. medycyny, zamieszkały oddawna w Warszawie, wydawca pisma niemieckiego treści medycznej tamże; zmarł d. 19. Czerwca 1868. r. Nekrolog obszerny w Gazecie Warszawskiej i innych pismach miejscowych...."

(Strona 522) " w Sandeckiem posiadali dobra Bobowe. Wychowanie odebrał nader staranne. Oddany potem do szkoły wojskowej gwardji galicyjskiej w Wiedniu, w r. 1809. wstąpił jako oficer podczas wojny do pułku dragonów austrjackich. Po zawarciu pokoju..."

(Strona 523) " 1848. wikarjuszem apostolskim i administratorem djecezji, w r. 1845. biskupem jopejskim in partibus. Wydał znakomitą pracę źródłową: katalog biskupów, prałatów i kanoników krakowskich i przepyszne dzieło: Katedra na Wawelu z..."

(Strona 524) " Testamentem poczynił liczne legata, a reszty majątku przekazał kapitule. Prawdziwy kapłan-Polak i obywatel, nie miał ani cechy, ani uniżoności, ani słodyczy księży kosmopolitów; mówił prawdę gorzką, często niemiłą, ale..."

(Strona 525) " W r. 1848. wyruszył znowu do Polski, zawsze gotów na posługę kraju. Ostatnie lata spędził we Francji jako konduktor dróg i mostów w Nancy, i tu zmarł w szpitalu d. 9. Sierpnia 1868. (Roczn. T. H. L.)   *** *** *** Łobeski Leon,..."

(Strona 526) " i 7. Września, dwa razy ranny, odniesiony być musiał do szpitala. Współtowarzysze nieobecnego przedstawili do krzyża wojskowego, który otrzymał. Wyleczony z ran powrócił do domu z zamiarem kończenia nauk, lecz oskarżony o należenie..."

(Strona 527) " Umarł po długiej" i ciężkiej chorobie, która go od świata oddzieliła, z raka w ustach — d. 25. Lutego 1868. r., pochowany tamże na cmentarzu Izraelitów. Przy grobie jego przemawiali Sawaszkiewicz, Wolski i adwokat belgijski Jottrand...."

(Strona 528) " Wkrótce jednak żona mu zmarła zostawując jednego syna. Czynny umysł jego i serce gorące r. ie mogły obojętnie ocierać się o wywołany ruch ogólny, i agitacją od której drżał kraj cały. Łuniewski choć zamieszkały na Wołyniu,..."

(Strona 529) " nie mógł go bowiem uznać oficjalnie dwór rzymski, podkopywano wpływ jego i niezmiernej zręczności i taktowi utrzymanie się swe był winien. Łuniewski był czynnym bardzo, ukazując ucisk narodu i gwałty popełniane przez Moskwę,..."

(Strona 530) " 1864. p. Jan Kurzyna jako pełnomocny reprezentant władzy narodowej, odjął mu jego mandat. Chciano by złożył papiery, ale tych Łuniewski odmówił, obawiając się aby na szkodę osób trzecich użyte nie zostały, jeśli nie ze złej..."

(Strona 531) " południu, budując obecnych zgonem chrześcjańskim. Rodacy i przyjaciele położyli mu kamień grobowy na Campo Santo w Pizie.   *** *** *** Maciejowski Stanisław, rodem z Warszawy, na wychodztwie zamieszkał w Londynie, gdzie się..."

(Strona 532) " Metzig Jan, Doktor, zamieszkały w Lesznie w W. Ks. Poznańskiem, zmarły tamże, d. 1. Października o trzeciej z południa, w wieku lat 64. Gorliwy obrońca praw narodowości polskiej w Prusach, za którą słowem, piórem i czynem do końca..."

(Strona 533) " w Genewie w Maju 1868. r. Nauki skończył w Wilnie. Razem z młodzieżą, uniwersytecką, uszedł naówczas do powstania i przyłączył się z innemi akademikami do korpusu Chłapowskiego. Dowodził kompanją ich Alek. Stryjeński, który..."

(Strona 534) " niegdyś wiódł legjon akademicki, zajmując teraz miejsce inżenjera kantonalnego w Genewie.   *** *** *** Narzymski Stefan, urodzony w r. 1807. w Obozinie, w Prusach Zachodnich, wychował się w Polsce Kongresowej, gdzie rodzice jego..."

(Strona 535) " Olczakowski Jan, z Warszawy, powstaniec z roku 1863., na wychodztwie osiadł we Włoszech, zmarł w Turynie z suchot d. 13. Lipca 1868. r., w 25 roku życia.   *** *** *** Olszański Teofil, zmarły w Juvisy pod Paryżem w miesiącu Lutym...."

(Strona 536) " Lutego 1868.   *** *** *** Olszewski Antoni Juljan, syn Ignacego i Magdaleny z Zawadzkich, urodzony d. 5. Marca 1800. roku w Liwie, w powiecie Siedleckim. W r. 1828. zaciągnął się do 4. pułku konnych strzelców i odbył całą..."

(Strona 537) " sierota przyjętym był do korpusu kadetów, walczył potem z Kościuszką razem, pod Dubieńką, Szczekocinami i Warszawą. Po bitwie Maciejowickiej wyszedł do Włoch i wstąpił do legjonów. Odbył kampanję włoskę, był w Egypcie, przy..."

(Strona 538) " powrócił do Galicji. Odbył jeszcze raz pielgrzymkę do Rzymu i do Compostelli (St. Jago) zostawał później w Galicji na opiece w domach zamożniejszych. Od lat dwóch osiadł w Brodach i tu stuletni prawie życia dokonał pobożnie. (Czas)...."

(Strona 539) " Sens moralny że praca wiele może, oszczędność i wytrwałość, ale wiele tez i — szczęście. Zmarł w ostatnich miesiącach roku.   *** *** *** Palicki Bogusław Dr., urodzony w r. 1813. w Rogoźnie, chodził do szkół w Poznaniu,..."

(Strona 540) " Grudnia 1868., w 66 roku życia.   *** *** *** Plater Henryk hr., biskup in partibus, sufragan łowicki, zmarły w Łowiczu d. 4. Lipca. Był gorliwym kapłanem i zacnym człowiekiem. Pisywał do religijnych i ludowych perjodyków..."

(Strona 541) " Podola. Człowiek był wychowany starannie, umysłu wykształconego, żywy, pojętny, dowcipny i zamiłowany w pracy. Około r. 1838. zjawił się Podwysocki w gronie tych ludzi którzy z Michałem Grabowskim, Hołowińskim, Rzewuskim wzięli..."

(Strona 542) " Po r. 1864. przybity ogólnemi kieskami, miał jeszcze do zniesienia osobistą ruinę majątkową, której skutkiem reform moskiewskich, mniej więcej wszyscy ulegli, a ci co jak Podwysocki mieli wprzódy kłopoty majątkowe, zupełnie upaść..."

(Strona 543) " Urodził się wraz z bratem bliźnim Janem w roku 1797. w Popłonykach pod Ostrowem z rodziców ubogich. Bracia oba związani podobieństwem i miłością bliźnięcą, razem odbywali nauki w Kaliszu, pod ks. Przybylskim, potem w gymnazjum..."

(Strona 544) " do emerytury wykładał, jako nauczyciel wyższy z tytułem profesora. Jako pedagog odznaczał się sumiennym, jasnym i pracowitym wykładem. Niezmierną, też oddał przysługę wydawnictwem ksiąg pomocniczych dla szkół, grammatyk, wypisów..."

(Strona 545) " Września 1868. w Dreznie, gdzie od lat wielu stale zamieszkiwał. Nie wiemy czy pora jest nad nieporosłą jeszcze mogiłą, tego zacnego człowieka pisać życiorys jego, jeden z najciekawszych, najcharakterystyczniejszych naszych czasów...."

(Strona 546) " zdrajcy kraju — tak jak Targowica stała się przezwiskiem wszystkich robót w których prywata i duma grały rolę z zapomnieniem obowiązków względem ojczyzny. Szczęsny rzucił się w tę otchłań, pędzony fałszywemi ideami,..."

(Strona 547) " kroku — rwał się, niedawał się przekonać, rzucił wszystko — poszedł. Następstwem tej ofiary było że ów miljonowy majątek zagarnięto na skarb, że śliczna Sofijówka stała się sadem Carycy i że hr. Aleksander musiał resztę..."

(Strona 548) " W latach ostatnich z ciężkością mógł chodzić, zwłaszcza od upadnięcia nieszczęśliwego, które niemoc całą do nóg przeniosło. Wożono go na wózku, a cały tłum oryginalnego dworu jego, chodził z nim na obiady do obranej..."

(Strona 549) " W Roczniku Tow. H. Lit. jest bardzo ciekawa bjografja Aleks. Potockiego przez Leonarda Chodźkę. Autor jej przypisuje postanowienie Aleksandra, służenie krajowi, słowom ojca do Włodzimierza wyrzeczonym na łożu śmiertelnem. Odsyłamy..."

(Strona 550) " cierpieć za kraj i zasłużyć prawością charakteru na ogólny szacunek. Żywot jego, do skreślenia którego otrzymaliśmy łaskawą pomoc przyjaciół nieboszczyka, zasługuje na bliższe poznanie, ex uno disce omnes. Wielu a wielu było..."

(Strona 551) " wyżej posunąć, wszakże posiadanie ziemi, miłość niezawisłości, uczucie patrjotyczne niedozwoliły mu myśleć nawet o karjerze biurokratycznej i zniewoliły do starania się o posadę komornika granicznego w Wieliczce, w bliskości wsi..."

(Strona 552) " oszacowania, czynności egzekucyjne, intromisje, wypływające ze spadków itp. Sąd naznaczał mu tylko koszta podróży i djety. "Można sobie wystawić czem i w jaki sposób zadowalniał siebie i urzędników cyrkularnych mandatarjusz, można..."

(Strona 553) " nierozważnym i szkodliwym dla kraju — były ono rzec można, naówczas w powietrzu. "Nie minęło to więc i Siedmiogrodzkiego, który z charakteru swego wszelkiem niebezpieczeństwem pogardzał, a powolnym będąc dla przyjaciół swych, od..."

(Strona 554) " rządowi i złożenia mu przysięgi nakłonił. Jeden tylko niejaki Saulenfels czynił z początku trudności, wymawiając się iż przysięgał na wierność Cesarzowi austrjackiemu, a naostatek że nie umiał po polsku. Temu dał p. Adam..."

(Strona 555) " pruskim przyjeżdżać i przebywać w Galicji i na to trzeba było aż interwencji poselstwa. Siedmiogrodzki stał się dla hr. Dzieduszyckicb, których posiadł całe zaufanie, nie tylko wiernym i troskliwym obrońcą ich interesów, ale..."

(Strona 556) " Przybył Siedmiogrodzki do Florencji w Listopadzie; w Grudniu pojechał do Ezymu i Neapolu z p. Capellim, zwiedził Pompeję i prawie sam wierzchołek Wezuwjuszu. Nieposiadał się z radości naówczas i jakby przeczuciem powtarzał ciągle: —..."

(Strona 557) " wiek w polskim grobie, o kilka kroków od villi Le Selve zwanej, gdzie przez lat cztery mieszkał Galileusz. Kapliczka ta zowie się także tem imieniem Le Selve, położona jest na wzgórzu otoczonej cyprysami nad brzegiem Arno o 12..."

(Strona 558) " Mąż prawy jakich wielu życzyć nam należy Doświadczonym niedolą, pierwszy biegi z pomocą, Imię jego w wspomnieniach szlachetnej młodzieży Nie okryje się, ciemną, niepamięci nocą.   *** *** *** Beatus vir qui non abiit in..."

(Strona 559) " Był to nieco na umyśle obłąkany brat rodzony Józefa Metropolity... który wycierpiawszy wiele dla wiary nie wyrzekł się jej, ale niemal oszalały, w imię swego stanu uwolniony został i chodził po kraju świadcząc jak Unja dobrowolnie..."

(Strona 560) " po co — żyliśmy jak psy... bez Boga — umierajmy jak psy... Były to jego ostatnie słowa. Mówią że i zgon ks. Metropolity... był straszną, pełną widm krwawych męczarnią..... a na grobie nie tylko, apostata — ale i kat — napisze..."

(Strona 561) " Polignac i Chateaubriand. Wieść o zwycięztwach armji francuzkiej rozegnała tułaczów. O rękę Elżbiety starał się w chwili tego rozproszenia, sekretarz poselstwa angielskiego przy dworze bawarskim Schmidt, który po zaręczynach już..."

(Strona 562) " dlina. W roku 1825. przeniosła się jenerałowa z dziećmi do Krakowa, tu przebyła rok 1831., tu pożegnała męża który emigrować musiał do Francji, oddając mu resztę ocalonego mienia. Upadek majątkowy zmusił córkę jenerałowej..."

(Strona 563) " Simmler Józef. Niepotrzebujemy podawać życiorysu znakomitego artysty, który wszystkie niemal dzienniki powtórzyły po sobie; żywot to cichy, nie wielą wypadkami urozmaicony, poświęcony pracy nad sobą, doskonaleniu się, studjom. Simmler..."

(Strona 564) " został wciśnięty bez namysłu i celu. Najlepiej to się poznaje w prawdziwie monumentalnych portretach Simmler'a, z których każdy jest kartą z księgi współczesnego życia wydartą, uosobieniem jakiejś idei, typu, strony żywota..."

(Strona 565) " Jakkolwiek ceniemy wielce znakomity talent Simmler'a, a wyżej jeszcze jego rzadką sumienność i niezmordowaną pracę, — nie przyznamy ostatniej — Przysiędze Jadwigi, tych zalet jakie w niej znaleźli krytycy warszawscy. Obraz jest..."

(Strona 566) " Każdy jego portret, jak Deotymy, Podhorskiego jest dziełem niezmiernego namysłu, twórczości, studjów długich nad zagadką fizjognomji ludzkiej i myśli w niej spowitej. W każdym z nich wyraźniej niż w oryginale promienieje idea..."

(Strona 567) " Rzadki był wypadek by obraz taki jak Barbara znalazł miłośnika i nabywcę. Młodość Zygmunta Augusta musiała znijść do rozmiarów sztalugowych, aby się zastosować do wymagań amatora. Simmler, przy innych okolicznościach byłby..."

(Strona 568) " dnia 5. Kwietnia 1868. roku. Rodzina wezwana telegramem już go na łożu śmierci znalazła.   *** *** *** Starzyński Stanisław. W 16 roku życia zaciągnąwszy się do pułku grenadjerów, w czasie powstania Listopadowego przeniesiony..."

(Strona 569) " Tu otrzymał miejsce asystenta profesora chemji. Kilka rozpraw umieścił w Rocznikach Liebiga. Następnie został asystentem przy laboratorjum prof. St. Clar-Deville w Paryżu, a nakoniec korzystną, posadę chemika przy cukrowni w Douai. Tu..."

(Strona 570) " W roku 1832. był w Krakowskiem jako emisarjusz, później powrócić musiał znów na tułactwo do Anglji, gdzie pamiętnik wzmiankowany napisał. Żył potem w Paryżu, a skończył w domu przytułku weteranów u św. Kazimierza, d. 24 Grudnia..."

(Strona 571) " kozackich. Po upadku powstania 1863. wzdychał nie tracąc nadzei że Polska się jeszcze odrodzi. W 104. roku życia przy wszystkich władzach, bez choroby zgasł jak... lampa której oliwy zabrakło, — przytomny, spokojny, z wiarą w lepszą..."

(Strona 572) " rozprawa habilitacyjna do docedentury przy uniw. Jagiellońskim: "Prawodawstwo włościańskie w ziemiach polskich od r. 1883." Oprócz tego miał talent do muzyki i krytyki muzykalnej. Umarł ze słabości piersiowej, rozwiniętej w skutek..."

(Strona 573) " Szajnocha Karol, zmarły we Lwowie d. 10. Stycznia. Pogrzeb znakomitego dziejopisa uroczysty, współudziałem całej ludności miasta wszelkich stanów, powołania i wyznań — się odznaczył. Uczyniono więcej nad to, rzucono myśl fundacji..."

(Strona 574) " Szymański Benjamin, ks. biskup djecezji Podlaskiej, zmarły w Lublinie d. 11. Stycznia 1868. r. mając lat wieku 74. Ks. Benjamin jak wiadomo, długi czas zostawał w zakonie XX. Kapucynów w Warszawie, i tu pobożnością, nauką,..."

(Strona 575) " kula zdruzgotała mu ramię. Długi czas leczył się ukrywając w kraju, i wyszedł za granicę dopiero w r. 1865. W trzydziestym roku życia, pozbawiony władzy w prawej ręce, rozpoczął na nowo nauki w szkole Montparnasse. Późnej wszedł..."

(Strona 576) " z wielką gorliwością pełniąc obowiązki lekarza i obywatela kraju. Było to cechą ludzi tej epoki że wszyscy kochali Polskę i służyli jej usque ad finem. Nasze pokolenie się tem nie poszczyci podobno.   *** *** *** Tarnowska..."

(Strona 577) " Pisał oryginalnie i przerabiał z niemieckiego, nie okazawszy talentu szczególnego w tych utworach, które się na scenie nie utrzymały.   *** *** *** Tyc Józef Dr., urodzony d. 21. Lipca 1800. roku w Warszawie, zkąd po śmierci ojca i..."

(Strona 578) " Tyszkiewicz Konstanty hr., dziedzic Łohojska, miłośnik sztuki, archeolog i etnograf, zmarł w Mińsku d. 13. Lipca 1868. r. Zajmował się czynnie poszukiwaniem starożytnych zabytków i piękny ich zbiór zgromadził w Łohojsku. Mało znane..."

(Strona 579) " Zachował on to uczucie synowskie dla nieszczęśliwsi ojczyzny do zgonu. Niespodziana a świetna karjera niewymazała z jego pamięci że po rodzie, matce i nazwisku był Polakiem. I za to cześć mu się należy.Życiorys bardzo zajmujący w..."

(Strona 580) " pracą i niezmordowaną czynnością a za pomocą rozległych w kraju i za granicą stosunków postawił je na stanowisku, na jakiem się obecnie znajduje a na jakiem je utrzymać za święty będziemy uważali obowiązek. — Kraj traci w nim..."

(Strona 581) " zawsze, aby pójść po usprawiedliwienie przed tron Przedwiecznego. Rzućmy tedy wszyscy na świeży grób w sercach naszych z miłością chrześcian i ziomków garść ziemi ojczystej, owej ziemi, na której w osamotnieniu, zdala od swoich,..."

(Strona 582) " Kola jaką odegrywał w izbie poselskiej, pamiętna jego interpelacja i odpowiedź na nią, prezesa gabinetu, czynność dziennikarska, zawiązane stosunki w różnych Polski częściach, sprawa oświaty ludowej podniesiona tak dzielnie,..."

(Strona 583) " na próżnię jaką po sobie zostawił — ale boleśnie nam że niemamy odwagi prawdy i zabijamy ignorując... Wolelibyśmy zarzuty choćby pośmiertne a ocenienie i sąd sprawiedliwy, niż to dziwne, niemal pogardliwe milczenie. Wiemy bardzo..."

(Strona 584) " był jak stróż nocny czujnym... i nie dał spać a wołał nieustannie do pracy. Jeśli to u nas nie jest zasługą, — cóż nią będzie? Wołamy więc do tych co bliżej jeszcze stali posła średzkiego — o wymiar dlań należnej..."

(Strona 585) " Umarł w Perpignan w Marcu 1868. roku. (Roczn. T. H. L.)   *** *** *** Wołłowicz Antoni, syn Stanisława i Dominiki z Tyszkiewiczów, urodzony w r. 1796. na Litwie. Wszedłszy do wojska odbywał kampanję moskiewską 1812. r. W odwrocie..."

(Strona 586) " rządową w kom. spraw wewnętrznych; pracował potem jako inżenjer w różnych gałęziach tego zawodu. Wydał kilka pism: O robotach smołowcowych, Warszawa 1838. r. O brukach — O kolejach żelaznych. Założył pierwszą fabrykę smołowca..."

(Strona 587) " dobrocią. Od r. 1859. Zalescy mieszkali w Paryżu, tu gościem ich częstym był, serdeczną przyjaźnią, z niemi połączony, Mickiewicz. Zgasła ś. p. Zofja w St. Etienne 23. Lutego 1868. roku w podróży, wracając z południowej Francji;..."

(Strona 588) " Paryża, uwięziony; potem naostatek osiedlił się w Brukselli. W r. 1840. należał do redakcji Orła Białego. Czynny niezmiernie, po wybuchu rewolucji w Wiedniu udał się do Galicji, i uczestniczył w zjeździe pragskim. Po rozpędzeniu go..."

(Strona 589) " W Motpellier w r. 1840. otrzymał stopień doktora medycyny. Ożeniony we Francji zajmował się praktyką w Sauve (Gard) i tu do śmierci przemieszkał Jako lekarz i wielkiej zacności człowiek poważany i wzięty, mianowany był sędzią..."

(Strona 590) " Długie cierpienie w chwilach ostatnich, mimo upadku na ciele, podniosło jego ducha i przygotowało do chwili ostatniej. Z żalem wszystkich którzy go znali pochowany na cmentarzu drezdeńskim. Między innemi dziełami jego jest medaljon Piusa..."

(Strona 591) " człowieka. Praca Bronisława Zaleskiego już sama starczy wybornie dla nas, póki się jeszcze bardziej wyczerpująca nie zjawi. Co do osnowy swój jest ona opartą na autentycznych źródłach i daje najdokładeiejszy rys tego życia..."

(Strona 592) " w Warszawie, naostatek rektor gymnazjum w Radomiu. Całe życie swe poświęcił badaniom nad językiem, z których wiele drukiem ogłoszonych, między innemi: Części mowy odmieniające się przez przypadki (1838), Mównia języka polskiego..."

(Strona 593) " DODATKI. W Rachunkach roku zeszłego, mówiąc o wychodztwie, między młodemi lekarzami którzy ukończyli kursa w fakultecie paryzkim, wspomniany jest mylnie, b. uczeń szkoły głównej Karoelow, powinno być Ramlów. Ramlów Saladyn..."

(Strona 594) " z Tobolska, i przebywszy niezliczone niebezpieczeństwa w drodze przez Rosję, dostał się do Taganrogu. Tam znajomość języków ułatwiła mu zbliżenie się do kapitana okrętu francuzkiego, przez niego polecony dostał się do..."

(Strona 595) " Mówiąc o wystawie międzynarodowej paryzkiej, wspomnieliśmy o pięknem oknie wykonanem przez p. Celinę Dominikowskę z Orelca w Galicji. Okno to ofiarowane zostało przez nią Cesarzowi Austrjackiemu, który za ten dar wywdzięczając się,..."

(Strona 596) " mutua necessitudine ac distinctione Cum appd: de verborum άxoςvειv et άφoριξειv significatione. 3. Dissertatio theologica "De natura peccati originalis." 4. Die Lehre von der Willensfreiheit. Pod prasą,: 5. Erotemata Juris Canonici...."

(Strona 597) " ZAKOŃCZENIE. Winniśmy niewielkiej liczbie czytelników naszych, którzy uwierzyli iż Rachunki te piszą się w myśli służenia krajowi i uprzytomnienia mu jego życia, a skupienia go w więź jedną — kilka słów spowiedzi...."

(Strona 598) " Znieśliśmy to — o ile można cierpliwie. Ale i cierpliwości jest miara a praca nieuznana wyczerpuje ludzkie siły. Krytykę naszych Rachunków my byśmy najlepiej, a najsurowszą, sami napisać mogli; czujemy najlepiej ich niedostateczność..."

(Strona 599) " trudno tylko wymagać od jednego człowieka aby na siebie całe brał brzemię przewinień ogółu i sam za nie odbywał pokutę. — Jeśli umilkniemy to nie pod ciosami i krzykiem obrażonych, ale ze znużenia i zwątpiwszy o ludziach...."

(Strona 600) " Spis rzeczy. stron. I. Wstęp ... 1 II. Polska i Moskwa ... 43 III. Galicja ... 258 IV. Polska pod panowaniem pruskiem ... 494 V. Wychodztwo ... 632 VI. Literatura ... 738 VII. Dziennikarstwo ... 795 Epilożek ... 815 VIII. Sztuka ... 822 IX...."



Spis treści: 1-100 | 101-200 | 201-300 | 301-400 | 401-500 | 501-600

www.ew-art.pl