spytał go wprzód, czy jest poddanym austrjackim, nim mu krzesło ukazał.
Obejście się z kobietami było równie ubliżające i wzgardliwe.
Był też Bezak jako godny rezprezentant cywilizacji moskiewskiej i ducha czasu, ulubieńcem prasy, Katkowa i jego naśladowców. Przebaczono mu jego cudzoziemskie pochodzenie i liberalniejszą, nieco przeszłość.
Chciwość niepowściągniona nadawała rządom jego i robotom na Ukrainie, Wołyniu i Podolu niebezpieczny i odrębny charakter. Kusił się bezwstydnie o grabież tak, że ruchomości nawet i srebra nie były bezpieczne. Wielką też ilość osób porujnował tylko dla tego, że mu ich dobra i kapitały lub zasoby ponętne były. Zdołali się obronić chyba ci, co jak Rzewuscy, mieli plecy w stolicy i skarżyć się mogli do cesarza.
I tym wszakże przy zdarzonej zręczności nie oszczędzano upokorzeń i napaści.
Na wzór takiego naczelnika cały świat urzędniczy dopuszczał się krzywdzących nadużyć tego rodzaju; pieniądz nigdzie nie był bezpiecznym, a wszelki pretekst do wydarcia go dobrym.
Były przykłady nocnych napadów na dwory,

w których policja miejscowa miała udział dowiedziony.