nie czekając pozwolenia z Rzymu. Wspomniemy o tem na swojem miejscu.
Doniosłości tego faktu nowego, niespodziewanego, a dziś stanowczo już przez rząd wprowadzonego w życie — nie potrzeba dowodzić; jest w nim wszakże pewne uznanie się do słabości. Sama nie mogąc nas przemódz Moskwa, na pomoc wzywa Rzym.Że w Rzymie sojuszu tego na dziś odepchnąć nie mogą, niema wątpliwości; ale duchowieństwo polskie, bez którego rady się tam nie obejdą, obowiązanem jest stać na straży, aby dla nadziei, dla interesów pozornych nie poświęcono rzeczywistości
Za Mikołaja już myślano o tem, podróż jego do Rzymu nie była bez celu. Rycerz legitymizmu, obrońca porządku społecznego, Mikołaj w kole poufałem kilka razy kwestje przejednania kościołów traktował...
Rozbijała się ona w jego mniemaniu o wstręt ogólny ku papieztwu, szerzony fanatycznie przez duchowieństwo, o obawę nowych rozkołów, to jest syzmy w syzmie.
W jednej z rozmów swych z luminarzem prawosławia, wyraził myśl swoję ze stanowczością, despoty, który nie wątpi o niczem: — "Ułatwcie się

tylko z papieżem, a Ducha świętego ja biorę na siebie"...